02-11-06

30 augustus 2006

Hoi,

 

Vandaag dus een bezoekje gebracht aan de zoo in Antwerpen.  Het weer zat mee, al was de dag toch wat in mineur begonne (vooral voor Mistir dan)

 

De kinderen waren ontzettend vroeg wakker.  Maar het zijn dan ook spannende dagen voor hen (vandaag naar de zoo, morgen is Abigail jarig en vrijdag gaan ze naar het eerste leerjaar). Een mens zou voor minder slecht slapen.

 

Om vier uur waren ze al paraat. Dit vond ik echt wel veel te vroeg, gelukkig zijn ze toch nog in slaap gevallen. Had ik niet gedacht, dus een aangename verrassing voor mij.  Maar goed, om half acht, waren ze er terug. Deze keer mochten ze wel naar beneden komen, tot grote vreugde van allebei.  Na het ontbijt vond Mistir het toch wat tijd om wat energie kwijt te raken en begonnen dus rond te draaien.  Ik had haar al een paar keer gevraagd om te stoppen, maar helaas is het draaien geëindigd in een valpartij tegen de kast. Aan de kast was niets, maar Mistir had een dikke buil op haar hoofd. Tranen kwamen er in overvloed, helaas....

 

Na ons te hebben aangekleed, onze picknick meegenomen, vertrokken wij dus om met de bus naar het station te rijden.  De busrit is voor de kinderen altijd heel leuk. Ik vind er niets aan, bovendien vinden zij het heel leuk om helemaal achteraan te zitten, niet echt voor mij. 

 

In het station aangekomen, kochten wij een ticket en wat bleek Mistir had haar K3-rugzak op de bus laten liggen.  De bus was weg, dus kon ik naar vrienden bellen en vragen of zij naar de lijn konden bellen, zodat wij misschien de rugzak nog eens terug zien.  Mistir heel verdrietig, niet om de inhoud (was enkel een flesje water, een sapje en een koek), maar vooral omdat het er eentje van K3 was.  Ik hoop dat wij hem nog terugkrijgen, maar vrees er toch voor.  

 

Gelukkig verliep de dag zonder noemenswaardige ongelukken. De trein had maar 5 minuten vertraging.  Oma, opa en een andere adoptiemama met haar kids zaten op de trein.  We kwamen aan in Antwerpen en daar stonden nog vrienden op ons te wachten.  Met 8 kinderen en 6 volwassen trokken we richting zoo. 

 

De apen kwamen eerst aan beurt.Tot grote ontsteltenis van de kinderen liepen er tussen de apen ook muizen.  Mijn enthousiasme was toch wel direct wat minder, want die kleine beestje kunnen waarschijnlijk heel makkelijk uit de kooien en komen dan toch wel heel dicht in de buurt van mijn voeten.  Daarna ook nog  de olifanten en hun baby-olifantje gezien, zijn toch enorm dieren. Maar de vissen en pinguins waren toch het populairst. Vooral met de film van Nemo was er toch enige herkenning van een aantal vissen. 

 

Rond vier uur zijn we richting huis vertrokken, een treinreis en busreis later waren wij rond kwart na vijf thuis.  En eigenlijk was ik hier wel blij om, want mijn benen zijn toch wel moe, en   ik denk die van mijn meisjes ook.

 

Straks mogen ze gaan slapen, en morgen is Abigail er zes.  Ze kijkt er toch wel naar uit om te verjaren, wie niet als kind.  Morgen ga ik dus pannekoeken bakken voor tante Rommy, Ann, ly, Tuan en Mety.  In de namiddag komt nog een vriendin met haar twee kinderen op bezoek.

 

Nu vlug mijn kindjes in bad en bed stoppen, en dan mijn cadeautje inpakken en ballonnen ophangen. 

tot later

16:17 Gepost door ikke in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.