26-11-06

zaterdag

Hallo,

 

Mijn dochters waren gisteren uitgenodigd op de vriendjesdag van de KSA.  Alle ksa-leden mochten elke drie vriendjes uitnodigen. Een leuk idee om kinderen te laten kennismaken met deze jeugdbeweging.   Abigail was eigenlijk onmiddellijk voor het idee gewonnen. Mistir was niet echt van plan om mee te gaan.  Goed, dit was hun eigen keuze.

Maar zaterdagmorgen waren beide dochters toch wel van plan om samen te blijven en naar de KSA te gaan.  Ze waren er zo samen een beetje over bezig voor ze tot dit besluit kwamen. Maar ik vond het wel leuk dat ze wel samen wilden blijven. Bevestigd dus nog maar eens hoe leuk ze het samen wel hebben en hoe graag ze elkaar ook zien.  Mistir wou toch nog liever thuisblijven, maar Abigail was van menig dat ze toch beter konden gaan, als het niet leuk was dan was dit maar zo. Was het wel leuk zoveel te beter.

 

Met veel enthousiasme kwam het vriendinnetje hun halen.  En weg waren ze.

Kwart na vijf waren ze terug. Mijn wit kindje had een rood gezichtje (geverfd).  En ons bruin kindje had een blauw gezichtje. Ja, ja, het was hier wel een kleurlijke bende.  En ze waren bovendien ook nog uitgenodigd voor volgende week op een vriendjesdag waar dan ook de sint komt.

Abigail was moe en zei dat ze volgende week thuis blijf. (ondertussen is ze wel van menig veranderd).  Mistir had haar blijkbaar enorm kunnen uitleven en was hier heel enthousiast aan het vertellen. Ze wil echt wel elke week naar de KSA gaan.  Voor mij geen probleem.  Maar ze wil ook gaan lopen en dan zal ze op zaterdagmorgen gaan trainen van 10-12 uur en daarna vanaf 14 -17 KSA.  Ik denk dat de combinatie van de twee wel tot gevolg zou kunnen hebben dat we op zaterdagavond een heel moe meisje thuis krijgen;
Maar we zien wel. Vond het enorm fijn dat ze zich had kunnen uitleven in allerlei spelletjes.  En aan haar kleertjes te zien, waren er ook de nodige valpartijen geweest.  Als ze zich inschrijft voor de KSA zal ik dus een paar oude broeken opzij leggen, kwestie dat ze zich dan ook echt vuil mag maken. 

Moet kunnen...ben vroeger ook bij de jeugdbeweging geweest en als we proper thuiskwamen was het dus meestal niet leuk geweest.  We hingen vooral onder de verf. Want knutselnamiddag ontaarde meestal in heuse verfborstelgevechten, liefst met heel veel verf. Meestal mochten we daarna ook ons lokaal opruimen, maar dat hield ons niet tegen.  (nu heb ik geluk dat mijn kinderen dit nog niet kunnen lezen, ik zou ze waarschijnlijk op ideeën kunnen brengen.....)

 

Mijn kinderen waren hier trouwens enorm knuffelig..... en ik heb daar met volle teugen van genoten.  Ik krijg echt nu wel het gevoel dat Mistir volledig mee is geïntegreerd in ons gezin en dat ze nu ook vrede heeft met haar "nieuwe mama".  Alles wat ze de laatste tijd doet, komt recht uit haar hart.  Eigenlijk heb ik dat gevoel wel al lang, maar toch zegt ze de laatste tijd toch meer dingen waardoor ze duidelijk laat blijken dat ze ons wel graag ziet. We hebben de laatste tijd een aantal adoptieverhalen gevolgd en ik denk dat ze hierdoor ook wel de vergelijking kan maken met haar situatie en die van andere adoptiekinderen.  Ze vond het enorm erg dat  er kindjes zijn die te vondeling worden gelegd.  We hebben hier wel over gepraat en haar duidelijk gemaakt dat er mama's zijn die soms geen keuze hebben en hun kindje afstaan omdat ze alleen het beste willen voor hun kindje.  Maar ze is wel blij dat haar mama haar niet te vondeling heeft gelegd.

Ze zat bovendien deze week nog op school met een kindje dat haar uitlachte.  Het kindje lachtte met het feit dat haar mama is gestorven.  Is wel erg dat het gebeurd, maar helaas. Ik heb hierover met Mistir gepraat en haar gezegd dat ze maar moest antwoorden dat zij 2 mama's had.  En ze antwoordde zelf  : ja, ik heb geluk dat ik een nieuwe mama heb gekregen.

 

En nu ga ik vlug wat strijkeN

 

Toedeloe

 

09:22 Gepost door ikke in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.