29-11-06

oma

Hiep hiep hoera....... voor mezelf. Ja, ja ik ben immers vandaag oma geworden. 

 

Vanavond toen ik de kinderen in bed wou stoppen,  bleek dat Abigail twee nieuwe kindjes had.  Eerlijk gezegd, ze leken niet op haar en zagen er niet zo echt "mens" uit.  Ze leken wel op een olifant, maar lief en met een hoog knuffelgehalte. Nu ja, voor Abigail ben ik nu de oma van die twee knuffels.  En morgen moet ik al babysitten terwijl zij naar school zijn.  Gelukkig heb ik er eigenlijk geen werk mee.

 

En eerlijk, oma zijn lijkt me nu nog iets te vroeg, graag maar dan binnen een goede twintig jaar. 

 

Er is voor de rest niet zo veel gebeurd. Mistir heeft beslist om eventjes haar haartjes volledig los te laten.  Ik zag er nu toch wel op tegen om alle die kleine vlechtjes los te maken.  En toen zei zij : "mama, het is makkelijker om de vlechtjes los te maken als ze nat zijn. " En inderdaad. Dat ze dit nu zegt, we hebben al zoveel tijd gespendeerd in het losmaken van de vlechten, en ik denk met ze nat te maken duurde dit maar de helft van de tijd.  

 

Nog vier keer slapen en de sint komt naar hier......en benieuwd dat we zijn wat hij gaat brengen;

 

Groetjes 

20:39 Gepost door ikke in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

26-11-06

Fruitsla

Ik ben hier vandaag aangenaam verrast geweest.  Toen ik deze morgen na mijn bad terug beneden kwam, waren mijn twee dametjes ons dessert aan het maken : fruitsla.

 

En het was heel lekker, en rap op.  Ik heb alleen het tafelkleed in de wasmachine mogen stoppen en de vloer mogen dweilen, maar dat nam ik er met plezier bij.

 

fruislaabigail2

 

fruislamistir

fruitslaabigail

haarmistir2

 

21:23 Gepost door ikke in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

zaterdag

Hallo,

 

Mijn dochters waren gisteren uitgenodigd op de vriendjesdag van de KSA.  Alle ksa-leden mochten elke drie vriendjes uitnodigen. Een leuk idee om kinderen te laten kennismaken met deze jeugdbeweging.   Abigail was eigenlijk onmiddellijk voor het idee gewonnen. Mistir was niet echt van plan om mee te gaan.  Goed, dit was hun eigen keuze.

Maar zaterdagmorgen waren beide dochters toch wel van plan om samen te blijven en naar de KSA te gaan.  Ze waren er zo samen een beetje over bezig voor ze tot dit besluit kwamen. Maar ik vond het wel leuk dat ze wel samen wilden blijven. Bevestigd dus nog maar eens hoe leuk ze het samen wel hebben en hoe graag ze elkaar ook zien.  Mistir wou toch nog liever thuisblijven, maar Abigail was van menig dat ze toch beter konden gaan, als het niet leuk was dan was dit maar zo. Was het wel leuk zoveel te beter.

 

Met veel enthousiasme kwam het vriendinnetje hun halen.  En weg waren ze.

Kwart na vijf waren ze terug. Mijn wit kindje had een rood gezichtje (geverfd).  En ons bruin kindje had een blauw gezichtje. Ja, ja, het was hier wel een kleurlijke bende.  En ze waren bovendien ook nog uitgenodigd voor volgende week op een vriendjesdag waar dan ook de sint komt.

Abigail was moe en zei dat ze volgende week thuis blijf. (ondertussen is ze wel van menig veranderd).  Mistir had haar blijkbaar enorm kunnen uitleven en was hier heel enthousiast aan het vertellen. Ze wil echt wel elke week naar de KSA gaan.  Voor mij geen probleem.  Maar ze wil ook gaan lopen en dan zal ze op zaterdagmorgen gaan trainen van 10-12 uur en daarna vanaf 14 -17 KSA.  Ik denk dat de combinatie van de twee wel tot gevolg zou kunnen hebben dat we op zaterdagavond een heel moe meisje thuis krijgen;
Maar we zien wel. Vond het enorm fijn dat ze zich had kunnen uitleven in allerlei spelletjes.  En aan haar kleertjes te zien, waren er ook de nodige valpartijen geweest.  Als ze zich inschrijft voor de KSA zal ik dus een paar oude broeken opzij leggen, kwestie dat ze zich dan ook echt vuil mag maken. 

Moet kunnen...ben vroeger ook bij de jeugdbeweging geweest en als we proper thuiskwamen was het dus meestal niet leuk geweest.  We hingen vooral onder de verf. Want knutselnamiddag ontaarde meestal in heuse verfborstelgevechten, liefst met heel veel verf. Meestal mochten we daarna ook ons lokaal opruimen, maar dat hield ons niet tegen.  (nu heb ik geluk dat mijn kinderen dit nog niet kunnen lezen, ik zou ze waarschijnlijk op ideeën kunnen brengen.....)

 

Mijn kinderen waren hier trouwens enorm knuffelig..... en ik heb daar met volle teugen van genoten.  Ik krijg echt nu wel het gevoel dat Mistir volledig mee is geïntegreerd in ons gezin en dat ze nu ook vrede heeft met haar "nieuwe mama".  Alles wat ze de laatste tijd doet, komt recht uit haar hart.  Eigenlijk heb ik dat gevoel wel al lang, maar toch zegt ze de laatste tijd toch meer dingen waardoor ze duidelijk laat blijken dat ze ons wel graag ziet. We hebben de laatste tijd een aantal adoptieverhalen gevolgd en ik denk dat ze hierdoor ook wel de vergelijking kan maken met haar situatie en die van andere adoptiekinderen.  Ze vond het enorm erg dat  er kindjes zijn die te vondeling worden gelegd.  We hebben hier wel over gepraat en haar duidelijk gemaakt dat er mama's zijn die soms geen keuze hebben en hun kindje afstaan omdat ze alleen het beste willen voor hun kindje.  Maar ze is wel blij dat haar mama haar niet te vondeling heeft gelegd.

Ze zat bovendien deze week nog op school met een kindje dat haar uitlachte.  Het kindje lachtte met het feit dat haar mama is gestorven.  Is wel erg dat het gebeurd, maar helaas. Ik heb hierover met Mistir gepraat en haar gezegd dat ze maar moest antwoorden dat zij 2 mama's had.  En ze antwoordde zelf  : ja, ik heb geluk dat ik een nieuwe mama heb gekregen.

 

En nu ga ik vlug wat strijkeN

 

Toedeloe

 

09:22 Gepost door ikke in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

23-11-06

week van de smaak

Hallo,

 

Ik ben hier eindelijk nog eens.  Maar het is er de voorbije dagen niet echt van gekomen. Een beetje druk gehad, en bovendien ook niet echt veel zin meer om aan mijn computer te gaan zitten.

 

Er zijn hier al bij al toch wel een paar leuke dingen gebeurd.  Niet spectaculair, maar voor mij oh zo heerlijk.

 

Ik heb hier zo'n spelletje met Abigail, en dan doen wij al van als ze iet of wat kon spreken.  Dan zeggen we zo samen, : ik zie je graag, I love you, je t' aime, ich gliebe dich,.........  nu zijn wij dit ook blijven doen nadat Mistir is toegekomen. Alleen Mistir deed niet mee. Is haar goed recht natuurlijk.  En eerlijk,  ik heb liever dat ze het niet zegt, of dat ze het niet meent.  

Maandagavond waren we terug een groepsessieknuffelen begonnen, de meiden onder elkaar.  Abigail begon aan haar ; ik zie je graag,..... en ik deed mee......   En toen deed Mistir mee.  Abigail was duidelijk haar kluts een beetje kwijt, maar na een kleine happering, deed ze verder.   Ik was toch wel blij.  Maar het meest verrassende moet nog komen....

Toen ik gisterenavond haar pantoffels naar boven bracht (voor de zoveelste keer was ze die vergeten) Zat ze bovenaan de trap en begon ze zelf aan het versje, ik zie je graag.  Ik kreeg er echt wel een krop van in mijn keel.  En heb haar toch maar een dikke knuffel gegeven....

 

Deze week was er ook terug een discussie tussen mijn kinderen over Sinterklaas.   Ze vroegen zich af de Sint ook wel bij Xuan zou komen.  Abigail denkt dat hij in haar landje (china dus) niet komt, dus het is maar afwachten of de sint weet dat Xuan nu in België woont.   Maar redeneert ze verder, nu is ze nog klein en zal ze misschien bang zijn. Volgend jaar is ze groter en dan zal de sint zeker bij haar komen, hij zal dan zeker weten dat zij nu hier woont.  Volgens Mistir komt de sint bij alle kinderen en dus ook bij Xuan.  Ze denkt dat ze zelf vorig jaar al speelgoed heeft gekregen.  Wel bizar, vind ik. Maar goed, ik laat ze nu maar in hun waarheid.

 

Ze hebben trouwens deze week een mailtje gekregen van Xuan.   En ze waren er heel blij mee.  Vooral omdat Xuan (waarschijnlijk haar papa of mama) schreef dat ze blij was met hun tekeningen.  Ze hebben dan elk een berichtje teruggeschreven.  Is echt wel ontroerend hoe ze er mee bezig zijn. Vooral hun eigen visie op het ganse adoptieverhaal. 

 

Weten jullie ook wat een repceptie is en een zijwaarde.Twee nieuwe woorden van Abigail.Ze kwam gisteren vertellen dat zij in de turnles moesten springen op hun zijwaarde.  Als ze me dan toonde wat het was "zijwaarts springen" . Ze hadden vandaag een repceptie met drank en gezond eten.... het zal waarschijnlijk een receptie zijn.......

 

Dinsdagavond ook een gesprek gehad met de juf van zedenleer. Ik was vooral benieuwd wat ze in de lessen doen.  De juf was vooral benieuwd naar  het verhaal van Mistir.  Ik heb haar gezegd dat ik het met Mistir zou bespreken en haar de video van de tvopnames en haar albums zou laten meebrengen. Maar alleen als Mistir dit zelf wil. Als ze het meeneemt, dan zal er over gepraat worden en dan moet Mistir dit echt willen. Maar toen ik het haar vertelde, was ze blijkbaar wel heel enthousiast en ze vroeg zelf vanavond om alles klaar te leggen.  Daar was ik dan toch wel blij om.   Het is meestal wel wat gissen hoe Mistir reageert, en echt ik weet het nooit op voorhand.   Maar ben wel blij dat ze aangeeft dat ze de juf ook wel haar verhaal wil doen. De kinderen kennen haar verhaal al, bovendien heeft ze vorig jaar toch wel vrij veel over haar adoptie en biologische ouders in de klas gepraat...... ben ook benieuwd wat ze zelf zal vertellen. 

 

Ik ga nu nog wat  lezen..... tot later.

 

PS. Mistir heeft terug een nieuw kapsel, maar mijn fototoestel heeft het laten afweten. Hoop dat het morgen opgelost is, dan kan ik er een foto opzetten.

 

Alvast een prettig avond,  

 

 

21:28 Gepost door ikke in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

18-11-06

aankomst Xuan

Hallo,

 

Deze morgen met mijn dametjes eens langsgeweest in de speleotheek. Ze hebben twee spelletjes en een goocheldoos gekozen. Die mogen wij dan drie weken houden.  Maar ze hebben nog veel meer gezien dat zij eens een keertje willen lenen, een heel groot barbiepoppenhuis, een hele grote knikkerbaan, een racebaan....... ik had wel eventjes geluk dat wij er te voet naar toe waren gegaan, anders hadden wij nu op een speelgoedberg gewoond.

 

Daarna naar de  drukker om papier, om een aankomstkaart voor Xuan te maken.  De mevrouw van de drukker kent ons wel al goed. Ze neemt automatisch een groen en een roos papier. Alleen had Mistir wel een probleem, groen is haar lievelingskleur, maar wat zou de lievelingskleur zijn van Xuan.  Ze was dus aanvankelijk van plan om wit te nemen, was dan altijd goed. Bovendien kon Xuan dan het blad kleuren in haar lievelingskleur.  Ik heb haar wel kunnen overtuigen om een kleurtje te kiezen.... en ja, het was dus groen.

 

Thuisgekomen begonnen ze onmiddellijk te tekenen. Was supergrappig om die twee bezig te zien.  Er moets om te beginnen toch wel een huis opstaan, want Xuan kwam naar huis.  En ook een vliegtuig. Ze waren het echt wel heel erg eens.  De papa en mama van xuan moesten er op staan.  Volgens Abigail was Xuan haar mama aan het wenen. (zoals mama bij de aankomst van Mistir). Ze was niet echt verdrietig, maar ze weende omdat ze blij was.  Ze hebben zo toch wel een uurtje bezig geweest.  Nog een beetje versiert met schaapjes en koetjes en dan werden  de kaarten klaargezet om mee te nemen;

 

Tante Rommy en haar man kwamen op ophalen.  Maar eerst aten wij pannekoeken.  Xuan mocht  op weg zijn naar huis. Wij vonden dit alvast een reden om te vieren en daar horen pannekoeken bij.  Tante Rommy had bovendien nog een verrassing mee, de kinderen gaan eind december al naar eurodisney.  Dit is een cadeau voor hun lentefeest.  Maar de sfeer in december is niet dezelfde als die in mei. We gaan het morgen op de kalender schrijven.  Ze zien het wel zitten.  Vooral  het idee dat ze de kerstman zullen zien, vonden ze hier vanavond wel heel leuk;.

 

En toen was het tijd om naar Zaventem te vertrekken. We waren duidelijk niet de enige die stonden te wachten. Er waren ook opvallend heel wat chinese meisjes die er rondliepen. En heel wat spandoeken.  Eerst nog iets gaan drinken en dan wachten, wachten, wachten,.....tot wij eindelijk de kersverse ouders met hun spruitje zagen aankomen.  Toch wel emotioneel en toch ook terug denken aan ons klein meisje toen ze aankwam in Brussel zuid. 

De kinderen hebben hun tekeningen afgegeven en onze cadeautjes. En dan richting huiswaarts.

Xuan, papa en mama bedankt dat wij er bii mochten zijn.

 

Thuisgekomen, zijn de kinderen heel vlug gaan slapen. Ze waren heel moe.  Ik denk dat ik nu ook wel eens in mijn bed ga duiken.

 

Groeten,

 

kaart mistir

 

kaart abigail 1

22:46 Gepost door ikke in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

16-11-06

oef, al donderdag.....

en morgen vrijdag, JOEPIE.

 

Vooral voor Abigail ben ik blij dat het weekend is.  Ze is heel erg moe, haar klierkoorts is dus verrevan genezen.  De voorbije weken liep voor haar alles op rolletjes, maar nu is dit weer wat minder.  Ze heeft toch wel wat concentratieproblemen, en dan sommetjes moeten oplossen.  Niet makkelijk.  Haar lezen neemt wel enorme sprongen vooruit.  Ze zou een ganse dag lezen en schrijfoefeningetjes maken. 

 

Mistir doet het ook fantastisch. Ze doet het echt wel op haar manier. Af en toe zal ze wel iets lezen en iets opschrijven, maar als ze de ganse dag op school heeft gezeten, dan heeft ze het gehad. Huiswerk maken is nog geen probleem, maar daarna wil ze ontspannende dingen doen.  Ik kan het haar niet kwalijk nemen. Ze heeft op een goed jaar, en een nieuwe taal moeten leren, moeten wennen aan ons, ander eten, andere gewoonten,.....  ik denk echt dat ze ook wel wat rust mag nemen.  En ze doet heel goed haar best op school en dat is toch wel voldoende.

 

Mistir was hier trouwens ook terug aan het uitdagen.  Ik vind dit super, maar kan haar dat alleen niet zeggen.  Als ik iets zeg of vraag, krijg ik steevast haar antwoord : " en wat als ik  dat of dat niet doe....   En dan vooral met een blik in haar ogen, wat ga mama hierop antwoorden. Terwij ik heel goed weet dat ze altijd heel braaf doet wat ik haar vraag.  Eventjes proberen, denkt ze dan. 

 

Ze zijn trouwens deze week in de klas bezig met de week van de smaak. Maandag mochten ze fruit meenemen naar school en mochten ze proeven.  Vandaag hebben ze fruitsla gemaakt.  En het moet superlekker geweest zijn, wat ze vonden ook dat we dat thuis ook maar eens moesten maken.  Gaan we zeker wel eens doen.

 

Zaterdag gaan we ook een bezoekje brengen aan de speleotheek. Ze hadden deze week er een briefje van mee op school. En enthousiast dat ze waren,  een plaats waar je speelgoed kan kiezen.  Heb hen toch gezegd dat het speelgoed lenen is.  Maar ik vind het toch wel een leuk idee. Kunnen ze eens spelletjes ontlenen en als het echt leuke spelletjes zijn, kunnen ze die nog altijd vragen aan de sint.  We zullen zien, hou jullie wel op de hoogte.

 

Ik ga nu vlug nog wat strijken..........

 

tot later

 

 

 

20:29 Gepost door ikke in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

13-11-06

het meneertje met zijn stokje

Hallo,

 

Ik weet het misschien een rare titel en toch....  ik heb deze morgen vernomen dat het meneertje met zijn stokje vorige week overleden is.  En alhoewel ik niet eens zijn naam weet, zal ik of beter zullen wij hem missen.

 

Ik leerde het meneertje kennen toen ik zwangerschapsoefeningen ging doen. Hij zat meestal samen met mij in de wachtzaal bij de kinesist. En dan babbelt een mens al eens. Het meneertje was wel geïntreseerd in mijn zwangerschap en hoopte dat hij me nog eens zou tegenkomen na mijn bevalling. 

En ja, dat gebeurde ook, want terug ging ik naar de kiné en wie zat er terug bij mij in de wachtzaal. Ja, ja het meneertje met zijn stokje. Ondertussen wist ik wel waar hij woonde en kwamen we elkaar al eens tegen toen ik boodschappen deed en hij voor zijn deur stond. Soms stond hij er alleen, soms met zijn vrouw.  Hele vriendelijke mensen.  En altijd heel blij als Abigail bij mij was.

 

Achteraf hoorde ik van zijn buurvrouw dat het meneertje en zijn vrouw heel graag kleinkinderen zouden hebben. Maar hun enige dochter had er geen gekregen.  

 

Toen kwam Mistir en nog steeds deden wij een praatje tegen het meneertje toen wij er voorbij wandelden.  En altijd waren ze even vriendelijk en stelde hun vragen. En echt als je adopteert moet je de meest ambetante vragen beantwoorden en hoor je ook allerlei opmerkingen. Maar bij het meneertje en zijn vrouw waren het altijd heel geïntresseerde vragen, geen domme opmerkingen en tegen allebei de kinderen even lief. (we kunnen dit helaas niet van iedereen zeggen, maar we hebben er leren mee leven).

 

Vorige week viel het me op dat het meneertje niet meer aan zijn deur stond. Elke middag kwam ik hem tegen toen hij het hondje van zijn dochter ging buitenlaten.  Maar vorige week kwam het mevrouwtje het hondje bezoeken. Ik dacht dat meneertje ziek was.  Maar helaas, is hij gestorven. Het meneertje met het stokje, zo noemde Abigail dit meneertje omdat hij altijd een wandelstok meehad zal niet meer aan zijn deur staan. En wij zullen hem missen. 

 

 

Ik hoop in ieder geval dat het mevrouwtje ook nog een keertje aan haar deur zal staan.  Ik wens haar in ieder geval veel sterkte. 

 

Groetjes,

18:14 Gepost door ikke in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |