25-01-07

sneeuw

Hallo,

 

Helaas, helaas er is deze nacht geen sneeuw gevallen.  Dit tot grote, hele grote teleurstelling van Mistir.  Dit was helemaal niet leuk voor haar.  Ze had gisteren naar het weerbericht geluisterd en daar was sneeuw voorspelt, alleen niet voor ons en dat konden we haar toch niet zo duidelijk maken. Ze was er zeker van toen ze deze morgen uit bed kwam dat er een dikke pak sneeuw zou liggen.  

 

Ze had zelfs gisterenavond, nadat ik naar beneden was gegaan, het rolluik wat omhoog getrokken. En dan had ze aan Abigail gevraagd om haar wakker te maken als het begon te sneeuwen.  Abigail ligt het dichtst bij het raam.  Precies of Abigail ligt daar de ganse nacht wakker voor.

 

De kinderen mogen nu ook krantenartikels meebrengen naar school. Nu kijken we dus elke avond in de krant en meestal gaan ze af op de foto's die er staan. Gisteren is blijkbaar de oudste mens op aarde gestorven en vandaag stond er dus een foto van een Amerikaans omaatje die met haar 115 jaar nu de oudste is.  Abigail vond dit best wel interessant om mee te nemen naar school.  "weet je, mama, oude mensen lijken een beetje op papier hé".  Was wel grappig om te horen, maar kan me niet voorstellen dat mijn oma graag zou horen dat haar achterkleindochter dit zegt. Maar mijn oma is ook nog geen 115.   Abigail had ook nog een foto van een bakker die poezie op zijn gebakjes zet.  Mistir heeft een foto van de prehistorische haai mee.

 

We hebben gisteren een uitnodiging gekregen voor het oudercontact. Ben dus wel benieuwd naar wat mijn twee spookjes zoal doen in de klas.  Ze doen echt wel hun best.  Morgen brengen ze terug hun dictee en een toets mee.  Ben benieuwd. 

 

Voor de rest vliegen de dagen hier om.  Mocht tijd te koop zijn, ...... 

Ga nu mijn twee prutskes in bed stoppen en hun kleren voor morgen klaarleggen en dan ga ik wat luieren. (mag ook wel eens).

 

Groetjes,

 

 

 

 

18:51 Gepost door ikke in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

22-01-07

lentefeest

Hallo,

 

Binnenkort vieren mijn meisjes hun lentefeest en daar horen toch nieuwe kleren bij. Ik wou er toch wel wat vroeg bij zijn, want ik wil ze toch wel een beetje gelijk. Ze mochten zelf kiezen op voorwaarde dat het bij elkaar past.  Maar helaas, bij het binnenkomen van de winkel kozen ze allebei iets anders, maar in kleuren die niet zo bij elkaar pastten.   Abigail wou iets in lichtgroene tinten, Mistir in grijsblauw. Abigail wou een elfachtig kleedje, Mistir had dan een heel stijlvol rokje en vestje.  Help, dit zou niet makkelijk worden. Als mijn dames iets in hun hoofd hebben, dan hebben ze het niet in hun...........

 

De mevrouw van de winkel had plots een goed idee. Ze had toch wel iets anders in de winkel en wat bleek ze vonden het allebei supermooi. De kleertjes werden gepast en het was voor beide dames oké.  (jullie moeten nog een paar maanden wachten om het resultaat te zien)

 

Dan gingen wij richting fotograaf. Dit om af een afspraak te maken voor een fotoreportage. Wij hebben hier momenteel een hele grote foto van ons Abigail hangen en het is nu de moment om de prinsesjes samen te vereeuwigen.  Bij de fotograaf hebben wij een afspraak gemaakt op 17 februari en het wordt een studioreportage.  Dit maakt de kans kleiner  op vuile kleren, bovendien zijn we dan echt van het weer afhankelijk. Stel je voor dat het regent die dag, of erger dat het sneeuwt. Ze staan er dan maar in hun zomerkleren.....Alhoewel in de sneeuw, het zo in ieder geval origineel zijn. 

 

Zaterdagavond is Mety komen logeren. Mety is het anderhalf jaar oud dochtertje van mijn vriendin.  Mijn meisjes vonden het super.... tot ze moesten gaan slapen. Toen bleek Mety een grote huilbui te hebben. En bezorgt dat mijn meisjes waren.... ik moest het lichtje laten branden en ze vonden het zo zielig dat Mety zo verdrietig was.  Uiteindelijk heb ik haar nog eens geknuffeld, en haar neergelegd en nog geen vijf minuten later, was het zandmannetje al bij hen op bezoek geweest.

 

De zondag was ook vlug om. De drie meisjes hebben samen in bad gezeten. Wij zijn een korte wandeling gaan maken. We hebben spruitjes gegeten. Vooral Mety vond dit lekker.   En toen ging Mety naar huis, tot spijt van mijn kinderen.  

 

Als afsluiter van het weekend heb ik wafels gebakken. Weer een weekend dat voorbij is. 

 

De eerste dag van de week zit er al bijna op.  Ga me nu nog wat ontspannen en dan is het ook bedtijd voor mij.

 

Groetjes en hopelijk deze week sneeuw

 

 

19:54 Gepost door ikke in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

16-01-07

Kim heeft gewonnen.......

Hallo,

 

Gisteren toch maar besloten om mij vandaag een dagje verlof te nemen.  Eigenlijk een dagje om alle taken te doen, die ik anders niet kan doen (jaja, ik zou veel gaan doen vandaag.........heel veel plannen,  de opruimschoonmaakwind zou door mijn huis waaien.....)  Ik werk alle voormiddagen, rond kwart voor één ben ik thuis en om tien na drie moet ik vertrekken om mijn kinderen van school te halen.  Iedereen begrijpt dat dit niet veel tijd is om in mijn werkplunje te springen en grote werken uit te voeren. Dus mijn dagje verlof. 

 

De meisjes vonden het in ieder geval wel leuk om wat langer te slapen en wat rustiger te ontbijten.  Niet dat dit anders niet zou kunnen, maar ik heb twee babbeltreesjes en die babbelen zoveel dat ze soms vergeten dat ze ook moeten eten.  Half acht, en ze waren allebei klaar.  Dus wilden ze nog wat TV kijken. Okéé, dan kon ik alvast nog wat aan de kant zetten. TV ging aan, maar owee, het was tennis.  Omdat ik geen zin had in het bekende "video-DVDscenario" *, zei ik dat ze naar tennis konden kijken, het meisje met de krulletjes staart daar moesten ze maar voor supporteren.  Geen gemopper, geen reactie, ze keken allebei naar de tennis.

 

Ik ging boven wat kleren wegleggen.Toen ik terugkwam zei Abigail : "Mama, dat meisje noemt Kim plijsters en ze heeft gewonnen, we hebben zelfs niet gezien hoe vlug ze de bal in de goal deed, zo rap ging het"  Ik lag ver in een deuk van het lachen.  Ze maken er toch wel wat van.....

 

Nadat ik ze naar school had gebracht, ben ik dus in actie geschoten.  En ja, ik heb de kleerkasten van mijn dames eens leeggemaakt. Wat te klein was, gaat weg en zo komt er terug wat plaats voor nieuwe dingen. We kijken al uit naar meer zomerse kleren.

 

Van al mijn plannen heb ik uiteindelijk niet zo veel gedaan, maar ik was best wel tevreden. Ik ga toch wel proberen om elke maand zo'n dagje verlof te nemen, dan geraken mijn grote werken ook wel eens af.

 

Er was trouwens nog nieuws van op school. De meisjes vertelde dat er een nieuw meisje op school is die even bruin is als Mistir, ze zou in het tweede leerjaar zitten en goed nederlands spreken.  Er zitten dus nu drie Afrikaanse kindjes op school.

 

En er zijn een aantal meisjes die aan Mistir en Abigail gevraagd hebben of ik in hun haar ook zo'n vlechtjes wil leggen. Wel leuk hé.

 

Ik ga nu mijn boek nemen, in mijn zetel springen en dan lezen tot aan bedtijd (als ik hier al niet in slaap val.....)

 

Groetjes

 

20:38 Gepost door ikke in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

15-01-07

de postkoetsier poetst de postkoets met postkoetspoets

Rare titel, zullen jullie waarschijnlijk.... maar dit is de zin die mijn kinderen sedert gistereenavond proberen te zeggen. Jullie moeten het maar eens proberen en jullie ontdekken dan wel wat mijn kinderen dan zeggen.........de kotspoes is hier al dikwijls gepasseerd (sorry, voor mijn taalgebruik).  Een goede vriend kwam hier gisteren op het idee om hun die zin te laten zeggen en nu willen ze kost wat kost dit kunnen.  Vooral de zin : "dat gaan jullie nooit kunnen"  is genoeg om ze de komende dagen te laten oefenen.  Bedankt hé.  (ik kan de zin dus ook niet echt zeggen, en vooral dat vinden de meisjes dan weer heel leuk)

 

Mistir is sedert zaterdag terug veranderd van kapsel en zij is supertrots... zie hier het resultaat van bijna 7 uur zwoegen. En evenlang stilzitten voor Mistir (is echt wel heel moeilijk voor haar)

 

blmistirs nieuwe kapsel

 

Ik ben zelf toch wel een beetje trots, vooral omdat zij tegen iedereen wel zegt: "dat heeft mijn mama voor mij geleerd". Super toch.

 

Gisteren heeft ons oma getrakteerd op een etentje in een veggierestaurant. Was superlekker, alleen waren de kinderen niet echt in hun doen.  Abigail is altijd wel een slecht etertje. Maar Mistir zat echt met hele lange tanden te eten. En dat zijn we echt niet gewoon.  Ze vonden allebei het eten lekker, maar eten.....deden ze bijna niet (begrijp het dan maar...)  Mistir zei achteraf wel dat ze heel moe was (zaterdag nog naar de kampioenen willen kijken en dat was echt wel te laat voor hen).  Daarna zijn ze naar de binnenspeeltuin geweest.. Helaas is mama naar huis gekomen om haar bergje strijk weg te werken (zucht, maar is voorlopig weer eens gedaan).

Ze kwamen heel tevreden thuis en gingen zonder morren slapen.  Blijkbaar waren ze volledig uitgeput. 

 

Vandaag terug de eerste dag van de week en die is zonder problemen verlopen.  Alleen het opstaan was wat moeilijk, maar voor de rest, waren ze direct op dreef. Abigail heeft nu wel de gewoonte dat ze heel graag heeft dat we haar met vanalles helpen, met aankleden, met eten,.....  met zowat alles.   Wij weigeren dit dat toch wel te doen.  Ze is toch wel de oudste en zou dus toch wel een goede voorbeeld moeten geven. Maar Mistir springt dan de benen van onder haar lijf. Waarop ze dan wel beloond wordt door Abigail met heel wat knuffels en complimenten...... waarvan Mistir dan duidelijk geniet.  Dit is als mama altijd wel genieten.  (alhoewel Abigail best wat zelfstandiger mogen zijn). Ik geniet dat ze elkaar echt wel graag zien, dat ze een hele leuke zussenband hebben...  en dan denk ik, wat heb ik toch prachtige dochters en wat kunnen ze toch leuke dingen doen samen.....

 

Een genietende mama neemt afscheid

Voor iedereen een leuke avond.

19:06 Gepost door ikke in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

11-01-07

Ethiopisch kerstfeest

Hallo,

 

Het is mij eindelijk nog eens gelukt om iets op mijn blog te schrijven.  Het is hier al superdruk geweest en wij moeten terug wat in onze school-werkritme komen. 

 

Zaterdag was het Ethiopisch Kerstfeest. Het was super.  Het is altijd leuk om mensen te ontmoeten. Ik lees hier heel wat verhalen op blogs en websites en het is altijd heel leuk om die mensen eens in het "echt" te ontmoeten.  Ik heb Veronique ontmoet met haar echtgenoot en dochter Sara. Ik lees haar blog graag omdat de verhalen van Sara heel vergelijkbaar zijn met ons verhalen van Mistir (www.bevertjes.skynetblogs.be)

 

Mistir was erg in de wolken over het feest. Ze vindt het vooral heel leuk omdat ze dan niet "alleen" bruin is. Er liepen op het feest meer Ethiopische kinderen rond dat witte kindjes.  Er stonden springkastelen en er was grime.  Bovendien waren het enjerra's om te eten.  Mistir kon haar lach niet onderdrukken omdat ze zag dat niemand bestek kreeg om te eten.  In Ethiopië eten ze de enjerra's (soort zuurdesem pannekoeken met groenten e. d. op) met hun handen.  Ze nemen met een stuk van de enjerra de groenten op.  Mistir moest wel toegeven dat wij het wel nog deftig konden eten. Behalve een paar vingers die in de saus terechtgekomen waren, had ik niet gemorst.......

 

Mistir heeft trouwens nog een vriendinnetje van het weeshuis teruggezien.  Ze wist niet dat ze ook in Belgie woonden.  Beide meisjes waren echt wel blij..  We hebben ook nog een aantal producten  gekocht voor Mistir haar haartjes en huid (de website staat bij mijn linken).  En ze verkochten er ook parels voor in haar haartjes.  We hebben ook een orthodoxkruisje en wandtapijtje gekocht. Ze reageerde heel emotioneel, is me wel een 10 keer komen vertellen, hoe blij ze hiermee was. Mistir had zo"n kruisje aan toen ze hier aankwam. Een tijdje geleden wou ze dat heel graag dragen, maar ik heb toch wel schrik dat ze dit kwijt raakt. Ik heb haar toen uitgelegd dat ik zou zoeken naar zo'n kruisje en dat ze er dan eentje kreeg. Ze hecht heel veel belang aan het geloof van haar mama (zou orthodox geweest zijn).  Dat kruisje gaat niet meer af. En het wandtapijtje hangt aan haar bed. 

 

Op het eind van de avond heb ik dan voor mijn dames nog een Ethiopisch rokje en topje gekocht. Als jullie het wil zien, kijk dan maar eens naar de foto's.  De avond kon echt niet meer stuk voor Mistir......

 

Alleen op weg naar de auto , liep ze tegen een ijzeren afsluiting.  Gevolg heel veel bloed. Uiteindelijk viel de schade nogal mee, een kapotte lip en kapot tandvlees.  Maar geen tanden uit, geen tanden kapot......  Zondag liep ze hier echt rond met een dikke lip en ging het praten niet zo goed, maar ondertussen is dit ook al geschiedenis.

 

Deze morgen vroeg Mistir : "wanneer is het nu oudejaarsavond". Abigail kreeg er de slappe lach van en probeerde haar uit te leggen dat nieuwjaar begint op oudejaar.  Het was een typische Abigail-uitleg, maar blijkbaar wel begrijpbaar voor Mistir. Ik zei dat ze toen waarschijnlijk teveel gedronken had, dat ze het haar niet meer herinnerd.   Toen ze vanavond thuiskwam zei ze : "mama, je had gelijk van dat drinken, want ik weet nog dat ik veel fruitsap en appelsap had gedronken...."  Wist niet meer wat ik hierop moest antwoorden, maar de figuurlijke taal, het blijft toch wel een "leuk" probleem. 

 

Ik ga de boekentassen klaarzetten, schoolagenda's ondertekenen en dan mijn twee princessen naar hun bed brengen.

 

Tot later en hou jullie allemaal goed,

 

18:00 Gepost door ikke in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

06-01-07

de beste wensen voor 2007

Hallo,

 

Voor iedereen de beste wensen voor 2007. Ik wens voor iedereen een  warme omgeving, genoeg vrienden,  een uitstekende gezondheid, voor iedereen een leuke job of goede uitslagen op school, voor de mensen die wachten op een toewijzing wens ik een dat 2007 mag zorgen voor de gezinsuitbreiding. 

 

Ik heb de foto's van kerst en nieuwjaar op mijn space gezet. De link staat hiernaast. 

 

Wij hebben oudejaarsavond hier thuis gevierd.  Met een aantal vrienden.   Iedereen brengt iets mee om te eten en iedereen koopt een suprise. Dit is vooral voor de kinderen heel leuk.  Het was een leuke avond.  

 

Op nieuwjaarsdag hebben we eerst de restjes opgegeten en dan richting mijn ouders gereden.  Het was een blitzbezoekje, maar we hebben ze dan toch gezien.  Bij mijn zus stonden nog een groot dessertenbuffet op ons te wachten.  Het was superlekker, maar op die dagen besef ik toch : " dit zijn geen lijnvriendelijke dagen"  So what, het heeft mij gesmaakt. 

 

Omdat ik donderdagmiddag met mijn collega's ging eten, brachten wij woensdagavond de kinderen naar oma. Daar zouden ze blijven tot donderdag om dan te verhuizen naar mijn zus.  Wij zouden ze dan vrijdagnamiddag gaan oppikken. 

 

De kinderen hadden een verrassing voor mij gemaakt. Mijn zus was naar de bloemenwinkel geweest en daar restjes meegekregen. De kinderen hebben dan bloemstukjes gemaakt. En ze waren super.  Echt bedankt zusje.  Abigail en Mistir waren zo blij dat ze mij dit konden geven.  Je had ze moeten zien binnenkomen met hun bloemen.  Hoe lief........ Ze hadden trouwens ook nog een mooie kaart geschilderd.  Het was echt ontroerend.  Zusje, ze vonden het heel leuk., was echt een goed idee van je.

 

Van oma hadden ze een nieuw dekbedovertrek gekregen, van Barbie.   Dank je wel hiervoor.

 

Deze middag gaan de kinderen naar het feestje van een klasgenootje.  En daarna naar het Ethiopisch kersfeest van Finado. (zie www.finado.be).  Hoop daar toch wel een aantal bekenden tegen te komen.   

 

Morgen gaan we terug naar oma. Mijn grootouders zullen er zijn en die gaan we onze beste wensen brengen. 

 

Groetjes en hou jullie allemaal goed.

08:17 Gepost door ikke in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |