06-02-07

Sneeuw

Hoi,

 

Het begint hier meer op een weekboek, dan op een dagboek te lijken.  Nochthans stof genoeg om te schrijven.  Maar tijd..... mochten ze dat nu maar eens kunnen verkopen.

 

Zaterdag kwamen er twee vriendinnetjes spelen.  Een vriendinnetje dat lukt niet zo goed, en och of ik dan op drie kinderen moet letten.    Ik had beloofd om pannenkoeken te bakken.  (er was blijkbaar door de juf verteld dat alle mama's moesten pannenkoeken bakken en dat hadden ze toch wel gehoord).  Na de pannenkoeken zijn we wat naar buiten gegaan, het was echt wel stralend weer.  En we hebben loopwedstrijdjes gehouden.  Helaas ben ik zondag uit bed gekomen, met twee nogal pijnlijke benen.  Zucht, ik word ook wel een dagje ouder, zeker.....

 

Zondag zijn we naar het GEC gaan eten. Was superlekker en bovendien waren mijn kinderen heel rustig, we zijn dus wel tot vijf uur blijven zitten. Maar mijn kinderen bleven heel mooi zitten tekenen.  (soms doen ze echt wel wat ze beloofd hebben).  Ik was echt wel trots. 

 

Maandag zijn ze goed gestart op school. Alleen was de juf zedenleer ziek. Viel echt wel tegen, want dit is echt hun lievelingsles. Bij deze wens ik juf mie veel beterschap en hoop dat ze vrijdag terug is.  De juf van turnen is zwanger, dus krijgen ze morgen een nieuwe leerkracht voor turnen. Ben wel benieuwd.

 

Donderdag gaan ze voor het eerst dit schooljaar gaan zwemmen. Daar kijken ze echt wel naar uit. Ben ook wel benieuwd. 

 

Maar het leukste nieuws deze week was toch wel de sneeuw van deze avond.  Ze bleef niet liggen, maar Mistir was hier door het dolle heen. Jullie hadden haar moeten zien, zo blij en zo gelukkig.  Ik ben dan met hen te voet naar de dansles gegaan, konden ze er toch wel al eens in lopen. Mistir deed de gekste dingen.  Ik denk dat veel mensen dachten dat ze dit voor de eerste keer zag.  Springen, huppelen, draaien...... en dan zoveel mogelijk sneeuw op haar handen laten vallen om dan te proberen om een sneeuwbal te maken. 

 

Toen ik haar zo bezig zag, wist ik een ding. Geluk, het zit in hele kleine dingen.  Zo simpel. 

Alleen daarvoor mag het van mij de ganse nacht sneeuwen.  

 

Morgen gaan we hartjes maken.  Voor valentijn.... Abigail heeft me al een cadeautje voor haar vriendje laten kopen.  Ze wou niet met lege handen staan.  Alleen had ze toch wel ruzie met haar vriendje.... hij wil alleen maar politie spelen.... en niet met haar.   Tja, wat moet ik daar op zeggen.    Ze is in ieder geval aan het aftellen tot valentijn.   Mistir heeft geen vriendje, maar wil we altijd tekeningen voor ons maken. Die geeft ze dan aan mij of aan haar papa met de vraag om die dan aan de andere ouder te geven.  Is wel lief, vind ik.

 

Ik ga nu maar stoppen. Ik probeer morgen opnieuw te schrijven;

 

Ajuu paraplu

 

 

21:39 Gepost door ikke in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

hai Angelique,

Als het bij jullie sneeuwt zoals hier in Limburg nu al de hele voormiddag, dan gaat er seffens een heel erg vrolijke Mistir uit school komen hoor...
Geniet er samen van..
Groetjes Nadia

Gepost door: nadia | 08-02-07

Hoi hoi!
Alles ligt hier bedolven onder een prachtig wit sneeuwtapijt! 'k Moest gelijk aan Mistir denken toen ik het zag...
xxx
Chantal en co

Gepost door: Chantal | 08-02-07

De commentaren zijn gesloten.