12-03-07

hiep hoera

Hoi,

 

Jullie kunnen het waarschijnlijk niet geloven, maar vandaag hebben we Mistir haar nieuwe siskaart gekregen, met juiste naam en vooral juiste geboortedatum......

 

Na anderhalf jaar, proberen om dit recht te zetten, is het nu in orde. 

 

Toen alles in orde bleek te zijn, jaja we hadden een uittreksel van de geboorteakte waarop alles correct was (ik denk ergens half januari 2007), kregen wij een brief van de mutualiteit met de vraag om voor Mistir een nieuwe siskaart aan te vragen.  Toen bleek dat de naam  correct was, maar niet de geboortedatum (dat is toch wel heel belangrijk). Dus brachten nogmaals een bezoekje aan de burgerlijke stand....... bleek dat ze de gegevens foutief in de databank hadden gestopt.  Moet ons dus overkomen, maar ze zouden het rechtzetten.  Nu kunnen wij het nodige doen voor de volle adoptie.  En als dit rond is, hoop ik dat we voorlopig kunnen stoppen met de papierwinkel.

 

Mistir zit momenteel in haar "waarom-fase" en dit is echt niet te doen. Op de meest simpele dingen krijgen we steevast : 'waarom " te horen....... en er zijn nu toch wel een aantal waarom's die niet zo echt beantwoord kunnen worden.  Maar dat is dan zonder Mistir gerekend...... Leg haar maar uit dat sommige waarom vragen best wel kunnen, maar niet altijd. Bovendien zit ze ook heel graag uit te dagen. Als we haar iets vragen om te doen, dan antwoordt ze steevast :" en als ik niet wil". Wat antwoord je dan, ze doet altijd wel wat we vragen. Aan Mistir kan je niets verkeerds vragen.  Maar die "waaroms", zijn er nu soms wel een beetje teveel aan. Hoop dat dit rap overgaat.

 

Vandaag moesten ze hun lievelingsspeelgoed meenemen naar school voor zedenleer. Abigail nam haar beertje mee dat ze vorige zaterdag van Cisse kreeg. Wel superschattig.  Ze zou aan de kindjes vertellen dat dit een heel speciaal Cisse-beertje is en dat ze daar heel blij mee is, het beertje moet overal mee naar toe. (waren wel haar woorden, want het beertje ligt eigenlijk altijd in haar bed).  Mistir zat met een enorm probleem. Want ze kwam toch tot de ontdekking dat ze niet echt lievelingsspeelgoed had. Plots zei ze : "eigelijk ben ik zelf mijn lievelingsspeelgoed, ik speel heel graag met mezelf". Ik probeerde haar toch maar op een ander idee te brengen.  Maar dat lukte niet zo goed. Toen zei ze: Eingelijk speel ik het liefst met mijn zus, wat zij doet, doe ik ook. Ik speel met speelgoed omdat mijn zus dit doet en ze is de liefste zus die ik maar heb.  (ze heeft er ook maar eentje). Maar ik kreeg hier echt wel een krop van in mijn keel. Maar de tranen kon ik nog bedwingen. Maar toen begon Abigail ook hele lieve dingen over haar zus te vertellen en toen werd het me toch wel wat veel. Ze snapten geen van beiden, natuurlijk waarom ik verdrietig was. Ik heb hun gezegd dat ik niet verdrietig ben, maar zo blij dat ik hier traantjes van krijg, en dat ik ontzettend trots op hen ben.  Ze zijn zo "echt zussen"geworden, het voelt als mama heel goed.  En dan besef ik dat ik enorm geluk heb, dat ik zulke fijne, lieve, dochters heb. 

 

Ik ga nu stoppen, voor ik nog meliger begin te worden. 

 

Groetjes en tot later.

 

 

 

21:13 Gepost door ikke in Algemeen | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

Commentaren

met tranen in de ogen toch maar even zeggen hoe mooi ik dit allemaal wel vind. Heerlijk toch, zulke prachtige dochters.
Geniet ervan

Gepost door: nadia | 13-03-07

godsgeschenk De juf of meester van zedenleer zal er heus niets op tegen zeggen dat ik hier even kom neerschrijven dat die twee dochters van jou een echt "godsgeschenk" zijn :-) !
Liefs,
Greet

Gepost door: Greet | 13-03-07

Hallo Hoi Angelique,
Bedankt voor je reactie op onze blog. Het doet altijd deugd om te horen van andere (adoptie)ouders dat ze dezelfde zaken meemaken.
En geloof het of niet... ik heb vandaag ook aan mij zoontjes mogen uitleggen dat mama's soms ook wenen als ze niet verdrietig zijn. Maar ik denk niet dat ze het begrepen hebben. Ze waren er niet echt gerust in want ze zien hun mama niet graag een traantje laten.
Groetjes,
Inge

Gepost door: Inge | 13-03-07

Je mag terecht fier zijn op die meisjes van jou!
Dat was weer een moment om in te kaderen.

Gepost door: Tanne en Co | 14-03-07

Het is altijd een groot geluk,kinderen te hebben,maar zo een lieve dochters,dat krijgen alleen lieve ouders.
Geniet ervan

Gepost door: oma els | 14-03-07

De commentaren zijn gesloten.