13-11-06

het meneertje met zijn stokje

Hallo,

 

Ik weet het misschien een rare titel en toch....  ik heb deze morgen vernomen dat het meneertje met zijn stokje vorige week overleden is.  En alhoewel ik niet eens zijn naam weet, zal ik of beter zullen wij hem missen.

 

Ik leerde het meneertje kennen toen ik zwangerschapsoefeningen ging doen. Hij zat meestal samen met mij in de wachtzaal bij de kinesist. En dan babbelt een mens al eens. Het meneertje was wel geïntreseerd in mijn zwangerschap en hoopte dat hij me nog eens zou tegenkomen na mijn bevalling. 

En ja, dat gebeurde ook, want terug ging ik naar de kiné en wie zat er terug bij mij in de wachtzaal. Ja, ja het meneertje met zijn stokje. Ondertussen wist ik wel waar hij woonde en kwamen we elkaar al eens tegen toen ik boodschappen deed en hij voor zijn deur stond. Soms stond hij er alleen, soms met zijn vrouw.  Hele vriendelijke mensen.  En altijd heel blij als Abigail bij mij was.

 

Achteraf hoorde ik van zijn buurvrouw dat het meneertje en zijn vrouw heel graag kleinkinderen zouden hebben. Maar hun enige dochter had er geen gekregen.  

 

Toen kwam Mistir en nog steeds deden wij een praatje tegen het meneertje toen wij er voorbij wandelden.  En altijd waren ze even vriendelijk en stelde hun vragen. En echt als je adopteert moet je de meest ambetante vragen beantwoorden en hoor je ook allerlei opmerkingen. Maar bij het meneertje en zijn vrouw waren het altijd heel geïntresseerde vragen, geen domme opmerkingen en tegen allebei de kinderen even lief. (we kunnen dit helaas niet van iedereen zeggen, maar we hebben er leren mee leven).

 

Vorige week viel het me op dat het meneertje niet meer aan zijn deur stond. Elke middag kwam ik hem tegen toen hij het hondje van zijn dochter ging buitenlaten.  Maar vorige week kwam het mevrouwtje het hondje bezoeken. Ik dacht dat meneertje ziek was.  Maar helaas, is hij gestorven. Het meneertje met het stokje, zo noemde Abigail dit meneertje omdat hij altijd een wandelstok meehad zal niet meer aan zijn deur staan. En wij zullen hem missen. 

 

 

Ik hoop in ieder geval dat het mevrouwtje ook nog een keertje aan haar deur zal staan.  Ik wens haar in ieder geval veel sterkte. 

 

Groetjes,

18:14 Gepost door ikke in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

11-11-06

Feestje

Hallo iedereen,

 

Vandaag heeft Abigail haar record in bad zitten gebroken.  Ik dacht dat ik daar kon van genieten...... maar zij, bijna twee uur.   Ik had al aan Mistir gevraagd om eens te gaan kijken en aan Abigail te zeggen dat ze niet zal veranderen in zeemeermin, ook al zit ze lang in het water.   Uiteindelijk kwam ze toch naar beneden, ze had zich heel goed geamuseerd met een paar barbiepoppen en hun paard die ook mochten genieten van een  zalig (waarschijnlijk koud) bad. 

 

Deze middag zijn we dus richting Antwerpen gereden voor een adoptiewelkomsfeestje.  We zagen er een aantal "oude" bekenden terug (Sorry voor het woord oude, waarschijnlijk zijn die mensen jonger dan ons).  Maar het was plezant. De kinderen hebben ze goed geamuseerd en de volwassen konden bijpraten.

 

Naast het zaaltje was bovendien ook een speeltuintje en dat maakte het nog vele leuker voor de kinderen.

 

Morgen hebben we een rustdagje. Er staat niets op het programma, behalve de strijk (maar daar ga ik nu even niet aan denken). 

 

Hierbij nog een foto van mijn meisje. 

 

Groetjes en geniet van jullie weekend

meisjes

 

meisjes2

22:07 Gepost door ikke in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

09-11-06

Mistir nieuwe kapsel

Hallo,

 

Vanmorgen mocht ons Mistir weer eens met een nieuw kapsel naar school.Vooral omdat ze nu precies lang haar heeft, was ze superenthousiast.   Alleen valt dat rekkertje nogal veel uit haar haar. Daar moeten we nog iets op vinden.  Ik ben nu het twee rekkertje aan het voorzien van vlechten. Als ik haar eigen haartjes in twee staarten doe, zijn die langer, en zal het vals haar en de rekker makkelijker blijven zitten.  Hoop ik.

 

Vandaag niet veel spectaculairs gebeurd. Ze hadden medisch onderzoek en blijkbaar zou Abigail niet zo goed zien met haar linkeroogje. We zullen dus wel binnenkort een briefje krijgen van het CLB. Haar oogjes waren vorig jaar ook al een probleem. Maar de oogarts kon toen niets ernstig vaststellen. Behalve dat ons Abigail kleurenblind is, in een lichte vorm en voor bruin en groen.   We zien wel.

 

Het tetanusspuitje....... viel enorm mee want dat kwam niet. Volgens Abigail was dit iets voor november en volgens Mistir komt dit in augustus???????  Voorlopig denk ik dat ze het niet weten en dat ze maar iets antwoorden.

 

Vanavond werd er terug gelezen en dat gaat wel goed, dus kunnen ze vlug gaan spelen. 

 

Morgen nog een dagje en dan is het weekend. Morgenavond gaat ik dus een keertje alleen op zwier. Ik ga naar een superleuk (hoop ik toch) optreden.  Zaterdag staat er een adoptiewelkomsfeestje op het programma en zondag gaan we met zijn allen uitrusten......

 

Ik heb ook enkel foto's van het nieuwe kapsel genomen en die ga ik nu proberen op mijn blog te zetten. 

Alvast voor iedereen : slaapwel

leuk1

 

leuk3

leuk2

18:23 Gepost door ikke in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

08-11-06

haartjes

Hallo iedereen,

 

Vandaag is ons pakje aangekomen, met mijn bestelde spulletjes van Mickerline.  Ik had onder andere haarextensions gekocht voor Mistir. Ze vindt het super om eens lang haar te hebben.  Ik wil het niet mee invlechten omdat dit niet echt handig is voor onder de douche.  Dus heb ik zo'n weer iets bedacht. Ik neem een haarrekertje en maak daar allemaal vlechtjes aan vast. Ik heb Mistir haar haartjes zo ingevlochten dat ze een of twee staartjes kan maken. Dan doen we er de rekkertjes in vast en heeft ze lang haar, dat ze bovendien kan uitdoen om te slapen.  Ze was in ieder geval in de wolken. Ik moet toegeven dat het bij mij nu iets minder is, ik zit hier al de ganse middag bezig. Eerst haartjes losmaken, iets meer dan een uur. Dan vlechten, een kleine twee uur en nu ben ik al drie uur aan het vlechten aan de rekkertjes en ik hoop er eentje tegen morgen af te hebben.  Maar als ik Mistir haar stralend gezicht voor mij zie, maak dit een ganse middag en avond arbeid echt wel de moeite waard. En voor morgen beloof ik jullie een foto van haar nieuwe kapsel.

 

Vanavond is Abigail bij de huidarts geweest met haar parelwratjes. Ze had er zes. Bovendien heeft ze een soort schimmelinfecties.  De huidarts vermoedt dat de infecties erger geworden zijn door haar klierkoorts.  Morgen nog eens langs bij de apotheker en hopen dat ze er vlug vanaf is.

 

Morgen hebben ze medisch onderzoek. En echt het is Abigail haar week niet, want ze krijgen hun herhalingsspuitje voor Tetanus.  Abigail is echt wel bang voor spuitjes. Maar goed, daar moeten wij ook door.

 

Abigail heeft hier trouwens een niet te stuiten leeshonger. Ze probeert nu echt wel alles te lezen. Wat bovendien wel grappig is.Zaten wij deze avond aan tafel en zei ze plots : "ik doe gelijk papa" Ze nam de krant en nam een schep eten.  Ze probeerde ook alle titels te lezen en dat deed ze echt wel goed.  De lange woorden, deelde ze in stukjes en ze las wat ze kon.  Dit was echter geen excuus voor het niet leeg eten van haar bord. 

 

Ik ga nu vlug nog wat vlechten.

 

Tot later

 

21:41 Gepost door ikke in Algemeen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

06-11-06

Terug school

Hoi,

 

Zoals reeds ingeschreven, ben ik dus gisteren naar de boekenbeurs geweest.  De kinderen waren bij Ann en Mety gedropt.  En dus konden wij rustig boeken kijken  en kopen. Het rare is, dat ik nu op zoek ben gegaan naar boeken voor mijn kinderen.  Ze beginnen lezen echt wel leuk te vinden, dus kunnen wij dat alleen maar wat aanmoedigen.  Het was toch wel een hele zoektocht, naar boekjes die niet te moeilijk waren.  Maar ik heb er toch gevonden. Ze waren er heel blij mee en zaten op de terugweg allebei te lezen.  Voor het ogenblik leren ze echt heel wat nieuwe woorden en ging het lezen echt wel vlot.

 

Door het lezen hebben ze nu toch wel nieuwe  bezigheden ontdekt voor tijdens de ritten in de wagen. Ze gaan nu op zoek naar letters en woorden, helaas rijden wij nu altijd veel te vlug (terwijl we vroeger veel te traag reden). Mochten ze nu kiezen dan reden we konstant 20 km per uur (misschien nog minder). 

 

Toen wij thuiskwamen had ik nog wat ondertekenwerk, agenda's, toetsen, dictee, rapport.  En mochten de dametjes hun boekentas klaarmaken, koek, flesje water en sapje. Papa maakte de boterhammen en het fruit klaar.

 

Deze morgen ging het vrij vlot. Alleen had Abigail een enorme huilbui. Bleek dat ze een nachtmerrie had gehad, en wat nog het ergste was ze had ook nog een nachtmerrie van iemand anders gekregen????????????  Arm schaap.

 

Na school waren ze allebei heel opgewekt. Alleen was Mistir een keertje gevallen en had ze een enorme pleister op haar hoofd.  Daaronder zat een grote schaafwonde.  Twee weken geleden had ze een enorme buil op haar hoofd.  Hoe ze aan de schaafwonde komt, weet ik nog niet. Het was nogal een bizar verhaal over vallen en jongens die duwen en op haar lagen???? Ik denk niet dat dit haar laatste valpartij zal zijn. Ze is op zijn minst gezegd een beetje onstuimig.  Gelukkig kan ze wat pijn verdragen.

 

Abigail heeft nu toch wel de slechte gewoonte om tegen iedereen "kieken" te zeggen. We hebben hier nu de afspraak gemaakt dat als ze een lelijk woord zeggen, ze het de eerste keer 10 x moeten schrijven, de tweede keer 20 keer en zo ver.... Mistir antwoordde dat zij alleen maar lelijke woorden zegt, waarvan ze nog niet alle letters kennen.  Dat is wel waar, maar zij zegt meestal de Engelse lelijke woorden, en ze denkt dus dat ze die letters niet kent.  Ik zei haar dat dit wel eens zou tegenvallen, want het gaat niet lang meer duren eer ze alle letters kennen. Bovendien kan ik het nog altijd voorschrijven.

 

Mistir zit nu echt wel een soort test-fase. Gewoon eens kijken wat er gebeurt als je niet doet wat ze van je vragen.  Gisteren toen ik ze in bed stopte, zei ik : "slaap maar vlug, dan zijn jullie goed uitgerust en dan kunnen jullie morgen goed opletten en jullie best doen". Mistir dan : " en als we niet ons best doen".  Mijn antwoord : "dan heb je een probleem, je moet goed opletten voor jezelf want ik kan wel lezen, schrijven  en tellen, maar jij nog niet. Dan gaat iedereen in de klas dit kunnen en jij niet" Toen zweeg ze. Maar zo gaat het altijd, toch maar proberen om eens iets anders te antwoorden dan wat ik zou willen dat ze antwoord.  Gelukkig ben ik wel zeker dat ze wel haar best doet.

 

We hebben gisteren de kinderen nog eens gemeten.  Abigail is 117 cm groot en Mistir 131 cm. Als we nu weten dat ze in september 2005, 116 cm was, is ze dus wel enorm gegroeid. Bijna niet te geloven, 15 cm.  (was vorige winter wel kostelijk, drie verschillende maten winterbroeken heeft ze aan gehad, van 116, naar 122, om te eindigen met 128).  

Ik ga nu het huiswerk eens nakijken en dan genieten van een onspannend avond niets doen.

 

Tot morgen

20:03 Gepost door ikke in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

04-11-06

geen koekjes

Hoi,

Deze middag zouden wij koekjes bakken,  maar helaas is de planning veranderd. Ann, een vriendin is op bezoek geweest. De kinderen waren superblij met het bezoek van Mety (dochtertje van Ann).  We hebben met zijn vieren geprobeerd om Mety een nieuw kapsel te geven. Ik probeerde te vlechten en de anderen hielden Mety bezig. Het is echt wel een flink meisje, want ze heeft toch een tweetal uur stil moeten zitten en dat is vrij aardig gelukt.  Ik ga straks de foto's om mijn space zetten.

Ik heb deze middag ook producten besteld op www.mickerline.be besteld. Dit is een site met allerhande producten voor de bruine huid. Vooral Mistir haar haartjes vragen toch wel wat aandacht. Ze zijn heel droog. 

Mistir was bovendien ook heel blij omdat we nephaar konden kopen. Ze droomt al van haar lang haar.  Ik ga proberen om dit haar op haarrekkertjes te vlechten. Dan kunnen wij ze langer gebruiken en zij kan ze indoen wanneer ze wil.Turnen en zwemmen zullen makkelijker zijn met haar kort haar.

 

Mijn dochters zijn bovendien wel heel braaf geweest. Ik wou nog wat strijken en zij hebben alles opgevouwen want niet gestreken moest worden. Het ging nogal vooruit, ze mogen dit zeker nog doen. Bovendien hebben ze alles wat van hen was in hun kast gelegd, en alles wat ze wisten liggen ging ook op zijn plaats. 

 

Morgen ga ik naar de boekenbeurs. De kinderen worden in Haasdonk gedropt. Ze zijn echt wel nog te klein om mee te gaan. Het zal er bovendien wel heel druk zijn en dat is dan ook helemaal niet leuk. 

 

Vandaag is ook mijn collega vertrokken naar China. Om morgen hun kleine Xuan in hun armen te mogen sluiten.  Wij leven hier volop mee.  Het roept hier echt wel herinneringen op. Ik voelde me op dat moment heel zenuwachtig en weet niet of ik echt blij was.  Zo'n klein meisje dat aan de hand van haar begeleider naar ons werd gebracht.Wat gaat in dat kind haar hoofd om.Weet ze wel dat ze bij ons moet blijven.   Plots laat je een deel van je leven achter. Alle mensen die ze kende, de taal die ze sprak, het soort eten,...... en toch een jaar later is het precies of Mistir heeft hier altijd gewoond.

 

Groetjes en tot later

mety en abigail 2

 

mistir en mety

 

 

 

19:33 Gepost door ikke in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

03-11-06

rechtbank

Hoi,

 

Vandaag was er een rechtbankzitting voor Mistir. Haar geboortedatum is nog altijd foutief en dit probleem zou vandaag voorkomen.  Gelukkig moesten wij er niet zelf naar toe. En als alles goed gaat, krijgen wij ergens volgend week het vonnis toegestuurd. De rechter heeft ons beloofd dat de fouten zullen rechtgezet worden. Op haar officiële Ethiopische geboorteakte stonden drie fouten.  De eerste was de geboortedatum (Mistir is officiëel een jaar jonger, dan in werkelijkheid), haar achternaam is Van Eetvelde John.  En ze is geboren in Addis Abbaba (moet abbeba) zijn. Volgens de rechter bestaat die stad niet en is Mistir nergens geboren. Maar ze hebben ons beloofd om alle fouten recht te zetten en Mistir een nieuwe geboorteakte te geven.

 

Toen ik deze morgen op mijn werk aankwam, leek het wel of sinterklaas was langsgeweest. Er lagen heel wat snoepjes op mijn bureau.  Maar blijkbaar waren ze niet voor mij. En waren ze niet van Sinterklaas, maar van Tante Rommy.  Dank je, tante en een dikke zoen van mijn twee prinsesjes, ze waren er heel blij mee.  Ze vinden het leuk dat ze extraatjes krijgen voor een goed rapport.

 

De meisjes hadden hier anders vandaag wel een baaldag.  Voor de middag was Abigail haar humeurmetertje beneden nul geraakt. Na de middag waren de rollen omgekeerd en was Mistir hier het donderwolkje. Gelukkig had ik daar weinig last van.  Hihi, arme papa,  maar ik moest wel werken.  Ik denk dat het slechte weer wel een invloed had.  Bovendien gaan ze ook wel heel graag naar school. 

 

Ach ja, morgenmiddag bakken we koekjes en daar kijken ze toch wel naar uit.  Is ook best gezellig. 

 

Ik ga nu mijn dametjes in bed stoppen. Nog tanden poetsen en een verhaaltje voorlezen.  Nu ja, voorlezen. Ze beginnen zelf mee te lezen. Alle letters die ze kennen, zeggen ze mij voor. Het is superleuk om te zien hoeveel ze al kunnen. En het verhaaltje duurt nu wel langer, maar is toch wel plezant. 

Tot later

18:33 Gepost door ikke in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |